پرستاری داخلی جراحی برونر و سودارث 2022 عفونی اورژانس و بحران جلدشانزدهم

معرفی کتاب پرستاری داخلی جراحی برونر و سودارث ۲۰۲۲؛ عفونی، اورژانس و بحران، جلد شانزدهم

کتاب پرستاری داخلی جراحی برونر و سودارث ۲۰۲۲؛ عفونی، اورژانس و بحران، جلد شانزدهم، یکی از مجلدات مجموعه معتبر پرستاری داخلی و جراحی برونر و سودارث است که به مراقبت از بیماران مبتلا به بیماری‌های عفونی، مدیریت وضعیت‌های اورژانسی و نقش پرستاران در حوادث گسترده، بلایا و بحران‌های سلامت اختصاص دارد.

این اثر بر اساس ویرایش پانزدهم کتاب Brunner & Suddarth's Textbook of Medical-Surgical Nursing تدوین شده است؛ مرجعی دانشگاهی که در سال ۲۰۲۲ از سوی انتشارات والترز کلوور (Wolters Kluwer)، با ویراستاری جنیس ال. هینکل (Janice L. Hinkle)، کری اچ. چیور (Kerry H. Cheever) و کریستن جی. اوربو (Kristen J. Overbaugh) منتشر شده است.

این جلد به موضوعاتی می‌پردازد که در آن‌ها سرعت ارزیابی، شناسایی خطر و اولویت‌بندی مراقبت می‌توانند بر پیامدهای بیمار تأثیر مستقیم داشته باشند. از عفونت‌های قابل‌انتقال و بیماری‌های عفونی شدید گرفته تا اختلالات تهدیدکننده حیات، حوادث با مصدومان متعدد و بحران‌های سلامت عمومی، پرستار باید بتواند ضمن حفظ ایمنی بیمار و کارکنان، مراقبت را بر اساس نیاز فوری و منابع موجود سازمان‌دهی کند.

ویژگی این بخش، پیوند میان مراقبت از بیمار در سطح فردی و مسئولیت‌های پرستاری در سطح جامعه است. در شرایط اورژانسی و بحران، اصول ارزیابی بالینی، پیشگیری از انتقال عفونت، ارتباط مؤثر، تریاژ و هماهنگی بین‌حرفه‌ای اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کنند.

ساختار و سرفصل‌های اصلی کتاب

بخش شانزدهم ویرایش پانزدهم منبع اصلی انگلیسی، با عنوان «چالش‌های حاد مبتنی بر جامعه» (Acute Community-Based Challenges)، شامل سه فصل پایانی کتاب است:

• فصل ۶۶: مدیریت بیماران مبتلا به بیماری‌های عفونی (Management of Patients With Infectious Diseases)
• فصل ۶۷: پرستاری اورژانس (Emergency Nursing)
• فصل ۶۸: پرستاری در بلایا و بحران‌ها (Disaster Nursing)

ترتیب مباحث، از مدیریت بیماران عفونی به مراقبت‌های فوری و سپس سازمان‌دهی پاسخ پرستاری در حوادث گسترده می‌رسد. این ساختار، پیوند میان ایمنی بیمار، سلامت عمومی و آمادگی نظام درمانی در شرایط بحرانی را نشان می‌دهد.

مبانی بیماری‌های عفونی

بیماری‌های عفونی در اثر ورود و تکثیر عوامل بیماری‌زا مانند باکتری‌ها، ویروس‌ها، قارچ‌ها یا انگل‌ها ایجاد می‌شوند. شدت بیماری به نوع عامل عفونی، محل درگیری، پاسخ ایمنی میزبان و شرایط زمینه‌ای بستگی دارد.

برخی عفونت‌ها محدود و خودبه‌خودشونده هستند، درحالی‌که بعضی دیگر می‌توانند به اختلال عملکرد اندام‌ها و وضعیت‌های تهدیدکننده حیات منجر شوند.

در مراقبت پرستاری، شناخت علائم، راه‌های انتقال، عوامل خطر و روش‌های پیشگیری از انتشار عفونت اهمیت اساسی دارد.

زنجیره انتقال عفونت

انتقال عوامل بیماری‌زا به وجود مجموعه‌ای از شرایط از جمله منبع عفونت، راه خروج، شیوه انتقال، راه ورود و میزبان حساس وابسته است.

اقدامات پیشگیری و کنترل عفونت با هدف قطع یک یا چند حلقه این زنجیره انجام می‌شوند.

بهداشت دست، استفاده صحیح از تجهیزات حفاظت فردی، پاک‌سازی محیط و اجرای احتیاطات متناسب با راه انتقال، از مؤلفه‌های مهم کاهش خطر عفونت در محیط‌های درمانی هستند.

احتیاطات استاندارد و مبتنی بر راه انتقال

احتیاطات استاندارد باید در مراقبت از همه بیماران و با توجه به احتمال مواجهه با خون، مایعات بدن و سایر مواد بالقوه عفونی رعایت شوند.

در شرایط مشخص، احتیاطات تماسی، قطره‌ای یا هوابرد نیز ممکن است ضرورت داشته باشند.

انتخاب اقدامات باید بر اساس عامل بیماری، راه انتقال و دستورالعمل‌های معتبر کنترل عفونت انجام شود؛ زیرا همه بیماری‌های عفونی به یک نوع ایزولاسیون نیاز ندارند.

عفونت‌های مرتبط با مراقبت سلامت

عفونت‌های مرتبط با مراقبت سلامت ممکن است در جریان دریافت خدمات درمانی ایجاد شوند. عفونت مرتبط با سوند ادراری، عفونت جریان خون مرتبط با کاتتر مرکزی و عفونت محل جراحی از نمونه‌های مهم هستند.

پیشگیری به رعایت اصول آسپتیک، محدودکردن استفاده غیرضروری از وسایل تهاجمی، مراقبت استاندارد و بررسی مستمر ضرورت ادامه استفاده از تجهیزات وابسته است.

پرستار در شناسایی عوامل خطر، اجرای اقدامات پیشگیرانه و گزارش تغییرات بالینی نقش مهمی دارد.

مقاومت ضدمیکروبی

مقاومت ضدمیکروبی یکی از چالش‌های مهم سلامت عمومی است. استفاده نامناسب از داروهای ضدعفونی‌کننده یا ضدمیکروبی و انتقال میکروارگانیسم‌های مقاوم می‌توانند مدیریت عفونت‌ها را دشوارتر کنند.

در مراقبت پرستاری، نمونه‌گیری صحیح پیش از شروع درمان در صورت تجویز و امکان‌پذیربودن، اجرای دقیق دارودرمانی و توجه به اصول کنترل عفونت اهمیت دارد.

آموزش بیمار درباره مصرف داروهای تجویزشده و پرهیز از مصرف خودسرانه آنتی‌بیوتیک نیز از مسئولیت‌های مهم آموزش سلامت است.

شناسایی عفونت شدید و سپسیس

سپسیس به اختلال عملکرد اندام‌ها در اثر پاسخ نامنظم و آسیب‌رسان بدن به عفونت گفته می‌شود و یک وضعیت تهدیدکننده حیات است.

تغییر سطح هوشیاری، افت فشار خون، افزایش تعداد تنفس، کاهش حجم ادرار یا سایر شواهد اختلال عملکرد اندام ممکن است در ارزیابی بیماران مبتلا اهمیت داشته باشند.

تب به‌تنهایی نشان‌دهنده سپسیس نیست و نبود تب نیز این وضعیت را در همه بیماران رد نمی‌کند.

پرستار در شناسایی زودهنگام وخامت، پایش وضعیت همودینامیک و اجرای اقدامات تجویزشده مطابق پروتکل نقش دارد.

بیماری‌های عفونی قابل‌انتقال و سلامت جامعه

برخی بیماری‌های عفونی می‌توانند از طریق تماس، قطرات تنفسی، ذرات معلق در هوا، غذا، آب یا ناقلان منتقل شوند.

شناخت راه انتقال برای انتخاب اقدامات حفاظتی و آموزش بیمار اهمیت دارد.

در محیط‌های درمانی، تشخیص به‌موقع موارد مشکوک، اجرای احتیاطات مناسب و رعایت الزامات گزارش‌دهی بیماری‌های مشمول مراقبت و پایش بهداشتی، از اقدامات مهم هستند.

مراقبت از بیماران دارای نقص ایمنی

بیماران مبتلا به نقص ایمنی ناشی از بیماری یا درمان ممکن است در معرض خطر بیشتر برخی عفونت‌های شدید یا فرصت‌طلب قرار داشته باشند.

تظاهرات عفونت در این بیماران ممکن است غیرمعمول یا کم‌رنگ باشد. بنابراین ارزیابی وضعیت عمومی، علائم حیاتی و تغییرات جدید بالینی اهمیت دارد.

نوع اقدامات حفاظتی باید بر اساس علت و شدت نقص ایمنی و شرایط بیمار تعیین شود.

مبانی پرستاری اورژانس

پرستاری اورژانس بر ارزیابی سریع، اولویت‌بندی مشکلات و مراقبت از بیماران مبتلا به بیماری‌های حاد یا آسیب‌های ناگهانی تمرکز دارد.

در این محیط، شدت بیماری بیماران متفاوت است و برخی افراد ممکن است در هنگام ورود به اورژانس در وضعیت پایدار به نظر برسند، اما در معرض خطر وخامت سریع باشند.

شناخت علائم هشداردهنده، ارتباط مؤثر و پایش مجدد بیماران از اصول اساسی مراقبت اورژانسی است.

ارزیابی اولیه بیمار اورژانسی

ارزیابی اولیه بیمار بدحال معمولاً با رویکرد ساختاریافته به راه هوایی، تنفس، گردش خون، وضعیت عصبی و بررسی عوامل محیطی یا آسیب‌های آشکار انجام می‌شود.

در رویکرد ABCDE، تهدیدهای فوری حیات شناسایی و بر اساس اولویت مدیریت می‌شوند.

این ارزیابی باید با توجه به شرایط بیمار تکرار شود؛ زیرا وضعیت اورژانسی می‌تواند در فاصله کوتاهی تغییر کند.

تریاژ در بخش اورژانس

تریاژ فرایند تعیین اولویت رسیدگی به بیماران بر اساس فوریت نیاز بالینی است و لزوماً به ترتیب زمان مراجعه انجام نمی‌شود.

در بخش اورژانس، از سامانه‌های استاندارد تریاژ برای دسته‌بندی بیماران استفاده می‌شود.

ارزیابی تریاژ باید به احتمال وضعیت تهدیدکننده حیات، شدت علائم، عوامل خطر و نیاز به منابع درمانی توجه کند. همچنین تغییر وضعیت بیمار ممکن است به ارزیابی مجدد و تغییر اولویت نیاز داشته باشد.

احیای قلبی‌ریوی و مراقبت از بیمار دچار ایست قلبی

ایست قلبی یکی از مهم‌ترین فوریت‌های پزشکی است که با قطع مؤثر گردش خون همراه می‌شود.

شناخت سریع وضعیت، آغاز اقدامات احیای مناسب و استفاده از دفیبریلاتور در ریتم‌های قابل شوک از اصول حیاتی مراقبت هستند.

پرستار باید با نقش خود در تیم احیا، عملکرد تجهیزات، ارتباطات تیمی و مستندسازی فرایند آشنا باشد.

اجرای احیای پیشرفته باید مطابق آموزش معتبر و دستورالعمل‌های جاری انجام شود.

نارسایی تنفسی و فوریت‌های راه هوایی

اختلال شدید اکسیژن‌رسانی یا تهویه می‌تواند به کاهش سطح هوشیاری، اختلال عملکرد اندام‌ها و ایست قلبی منجر شود.

در مراقبت اورژانسی، ارزیابی تعداد و الگوی تنفس، تلاش تنفسی، وضعیت هوشیاری و علائم اکسیژن‌رسانی اهمیت دارد.

پالس‌اکسی‌متری یکی از ابزارهای مفید پایش است، اما به‌تنهایی اطلاعات کاملی درباره تهویه یا میزان دی‌اکسیدکربن خون ارائه نمی‌دهد.

شوک و ناپایداری گردش خون

شوک یک وضعیت نارسایی گردش خون است که در آن خون‌رسانی مؤثر برای تأمین نیازهای بافتی ناکافی می‌شود.

شوک ممکن است در ارتباط با کاهش حجم خون، اختلال عملکرد قلب، توزیع نامناسب جریان خون یا انسداد مکانیکی گردش خون ایجاد شود.

در مراقبت پرستاری، پایش فشار خون، ضربان قلب، سطح هوشیاری، وضعیت پوست، حجم ادرار و سایر نشانه‌های پرفیوژن اهمیت دارد.

وجود فشار خون در محدوده معمول، به‌ویژه در مراحل اولیه، همیشه شوک را رد نمی‌کند.

تروما و آسیب‌های متعدد

بیماران دچار تروما ممکن است هم‌زمان با آسیب‌های تنفسی، خون‌ریزی، آسیب سر و گردن یا شکستگی‌های متعدد مواجه باشند.

در مراقبت اولیه، شناسایی تهدیدهای فوری حیات و جلوگیری از آسیب ثانویه اهمیت دارد.

ارزیابی باید ساختاریافته و در صورت نیاز تکرارشونده باشد. اقدامات مربوط به جابه‌جایی و حفاظت ستون فقرات نیز باید بر اساس سازوکار آسیب و پروتکل‌های معتبر انجام شوند.

خون‌ریزی شدید و فوریت‌های هموراژیک

خون‌ریزی شدید ممکن است به کاهش حجم مؤثر گردش خون و شوک منجر شود.

در مراقبت پرستاری، شناسایی منشأ خون‌ریزی در حد امکان، پایش وضعیت همودینامیک و مشارکت در اقدامات کنترل خون‌ریزی و احیای تجویزشده اهمیت دارد.

برخی بیماران، به‌ویژه افراد جوان، ممکن است تا مراحل پیشرفته‌تر خون‌ریزی فشار خون نسبتاً حفظ‌شده داشته باشند؛ بنابراین ارزیابی باید بر مجموعه نشانه‌ها متکی باشد.

مسمومیت‌ها و مواجهه با مواد خطرناک

مسمومیت ممکن است در اثر مصرف داروها، مواد شیمیایی، گازها یا سایر عوامل ایجاد شود. تظاهرات آن می‌تواند از علائم خفیف تا اختلال شدید تنفس، هوشیاری و گردش خون متفاوت باشد.

در مراقبت اورژانسی، حفظ ایمنی کارکنان، شناسایی ماده در صورت امکان، ارزیابی بیمار و هماهنگی با مراکز تخصصی مسمومیت اهمیت دارد.

روش رفع آلودگی یا استفاده از درمان اختصاصی باید بر اساس نوع مواجهه و دستورالعمل معتبر تعیین شود.

فوریت‌های ناشی از گرما و سرما

گرمازدگی شدید و هیپوترمی از وضعیت‌های محیطی مهم هستند که ممکن است با اختلال عملکرد عصبی و سایر اندام‌ها همراه باشند.

گرمازدگی شدید با افزایش دمای مرکزی بدن و اختلال عملکرد دستگاه عصبی مرکزی ارتباط دارد و به اقدام فوری نیازمند است.

در هیپوترمی نیز تغییرات سطح هوشیاری، عملکرد قلبی و وضعیت عمومی بیمار اهمیت دارند. مراقبت باید با توجه به شدت وضعیت و دستورالعمل تخصصی انجام شود.

فوریت‌های روان‌پزشکی و رفتاری

بعضی بیماران ممکن است با آشفتگی رفتاری شدید، خطر آسیب به خود یا دیگران یا تغییر ناگهانی وضعیت روانی به اورژانس مراجعه کنند.

در ارزیابی این بیماران، حفظ ایمنی، ارتباط آرام و محترمانه و بررسی احتمال علل جسمی یا دارویی رفتار اهمیت دارد.

مراقبت باید با رعایت حقوق بیمار، حریم خصوصی و اصول قانونی و حرفه‌ای انجام شود.

مبانی پرستاری در بحران و بلایا

بلایا و بحران‌ها ممکن است به افزایش ناگهانی تعداد بیماران، اختلال در خدمات درمانی، کمبود منابع و نیاز به هماهنگی گسترده منجر شوند.

حوادث طبیعی، حوادث صنعتی، رویدادهای دارای مصدومان متعدد و بحران‌های عفونی از نمونه‌های موقعیت‌هایی هستند که نظام سلامت ممکن است با آن‌ها مواجه شود.

در این شرایط، آمادگی سازمانی، تقسیم وظایف، ارتباطات و مدیریت منابع اهمیت زیادی دارند.

چرخه مدیریت بحران

مدیریت بحران معمولاً شامل مراحل کاهش خطر، آمادگی، پاسخ و بازیابی است.

در مرحله آمادگی، برنامه‌ریزی، آموزش، مانور و بررسی تجهیزات اهمیت دارد. هنگام پاسخ، تریاژ، ارائه مراقبت، هماهنگی عملیات و حفاظت از کارکنان در اولویت قرار می‌گیرند.

در مرحله بازیابی نیز استمرار خدمات، رسیدگی به نیازهای سلامت جامعه و ارزیابی عملکرد سازمان ضروری هستند.

تریاژ در حوادث با مصدومان متعدد

تریاژ در حوادث با مصدومان متعدد با تریاژ معمول بخش اورژانس تفاوت دارد؛ زیرا منابع ممکن است برای پاسخ‌گویی هم‌زمان به تمام نیازهای درمانی کافی نباشند.

هدف، اولویت‌بندی رسیدگی به مصدومان با توجه به شدت آسیب، امکان بهره‌مندی از اقدامات فوری و ظرفیت عملیاتی موجود است.

سامانه‌های تریاژ بحران باید بر اساس پروتکل‌های مصوب استفاده شوند و ارزیابی مجدد مصدومان در صورت تغییر وضعیت یا منابع اهمیت دارد.

حوادث شیمیایی، زیستی، پرتویی و هسته‌ای

حوادث دارای عوامل شیمیایی، زیستی، پرتویی یا هسته‌ای ممکن است خطرهایی هم‌زمان برای بیماران، کارکنان و محیط درمان ایجاد کنند.

در این شرایط، شناسایی خطر، استفاده مناسب از تجهیزات حفاظتی، تفکیک مناطق عملیاتی و اجرای فرایند رفع آلودگی در صورت نیاز اهمیت دارد.

اجرای اقدامات تخصصی باید توسط تیم‌های آموزش‌دیده و مطابق دستورالعمل‌های ایمنی و مدیریت بحران انجام شود.

بیماری‌های نوپدید و بحران‌های عفونی

شیوع گسترده یک بیماری عفونی ممکن است ظرفیت تخت‌های بیمارستانی، تجهیزات حفاظتی، نیروی انسانی و زنجیره تأمین را تحت فشار قرار دهد.

در چنین شرایطی، پایش بیماری، کنترل انتقال، آموزش عمومی و استمرار خدمات ضروری از وظایف مهم نظام سلامت هستند.

پرستاران در شناسایی بیماران، اجرای اقدامات حفاظتی، آموزش و ارائه مراقبت به گروه‌های آسیب‌پذیر نقش اساسی دارند.

ایمنی کارکنان در شرایط بحران

مراقبت مؤثر از بیماران در شرایط بحران به حفظ سلامت و توان عملیاتی کارکنان نیز وابسته است.

استفاده صحیح از تجهیزات حفاظت فردی، مدیریت خستگی، آموزش متناسب با مأموریت و دسترسی به حمایت روانی از اقدامات مهم هستند.

در بحران‌ها، رعایت اصول ایمنی برای کارکنان بخشی از ایمنی کل سامانه درمانی محسوب می‌شود.

ارتباطات و مستندسازی در بحران

در شرایط اورژانسی و حوادث گسترده، انتقال دقیق و کوتاه اطلاعات برای پیشگیری از خطا اهمیت دارد.

گزارش ساختاریافته وضعیت بیمار، ثبت اقدامات، مشخص‌کردن مسئولیت‌ها و حفظ تداوم اطلاعات در انتقال بیمار میان بخش‌ها یا مراکز درمانی ضروری است.

اختلال در ارتباطات ممکن است موجب تأخیر در مراقبت، تکرار اقدامات یا نادیده‌ماندن تغییرات مهم بیمار شود.

حمایت روانی از آسیب‌دیدگان بحران

بلایا و حوادث شدید ممکن است با ترس، سوگ، اضطراب، اختلال خواب و سایر واکنش‌های روانی همراه باشند.

در مراقبت پرستاری، برقراری ارتباط محترمانه، ارائه اطلاعات روشن، حمایت از نیازهای فوری و شناسایی افرادی که به ارزیابی تخصصی نیاز دارند اهمیت دارد.

حمایت روانی باید متناسب با شرایط فرد و با رعایت حریم خصوصی انجام شود.

مخاطبان کتاب

پرستاری داخلی جراحی برونر و سودارث ۲۰۲۲؛ عفونی، اورژانس و بحران، جلد شانزدهم برای دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشد پرستاری، پرستاران بخش‌های اورژانس، عفونی، مراقبت‌های ویژه، واحدهای کنترل عفونت، مراکز تروما و تیم‌های مدیریت بحران مناسب است.

همچنین داوطلبان آزمون‌های استخدامی و تحصیلات تکمیلی پرستاری می‌توانند از این جلد برای مرور مراقبت از بیماران عفونی، اصول ارزیابی اورژانسی، تریاژ، پاسخ به بلایا و مدیریت موقعیت‌های بحرانی استفاده کنند.

بررسی تخصصی کتاب پرستاری داخلی جراحی برونر و سودارث ۲۰۲۲؛ عفونی، اورژانس و بحران، جلد شانزدهم

پرستاری بیماری‌های عفونی، اورژانس و بحران از حوزه‌هایی است که در آن‌ها دانش علمی باید با توانایی ارزیابی سریع، تصمیم‌گیری مبتنی بر اولویت و همکاری تیمی همراه باشد. جلد شانزدهم برونر و سودارث ۲۰۲۲ با بررسی مدیریت بیماران عفونی، مراقبت اورژانسی و پاسخ به بلایا، سه حوزه مرتبط اما متفاوت را در قالب بخش پایانی مرجع پرستاری داخلی و جراحی ارائه می‌کند.

مهم‌ترین ارزش آموزشی این جلد، گسترش نگاه دانشجو از مراقبت یک بیمار به مدیریت هم‌زمان خطرهای فردی، محیطی و اجتماعی است. این ویژگی در شرایطی مانند شیوع بیماری‌های واگیر، حوادث با مصدومان متعدد و افزایش ناگهانی نیاز به خدمات درمانی اهمیت پیدا می‌کند.

ساختار آموزشی و جایگاه جلد شانزدهم

بخش شانزدهم منبع اصلی از سه فصل تشکیل شده است: بیماری‌های عفونی، پرستاری اورژانس و پرستاری بحران.

این ساختار از نظر مفهومی منسجم است؛ زیرا هر سه حوزه به شناسایی خطر، پیشگیری از آسیب و سازمان‌دهی مراقبت در شرایطی وابسته‌اند که ممکن است به‌سرعت تغییر کنند.

بااین‌حال، اهداف عملیاتی آن‌ها متفاوت است. مراقبت از بیمار عفونی بر تشخیص، درمان و پیشگیری از انتقال تمرکز دارد؛ پرستاری اورژانس به مدیریت نیازهای فوری بیمار می‌پردازد و پرستاری بحران بر پاسخ هماهنگ به رویدادهایی تأکید می‌کند که ممکن است ظرفیت عادی نظام سلامت را مختل کنند.

کنترل عفونت؛ از دانش نظری تا رفتار حرفه‌ای

یکی از مهم‌ترین نقاط قوت موضوعی این جلد، ارتباط دادن بیماری‌های عفونی به اقدامات عملی پیشگیری از انتقال است.

شناخت زنجیره عفونت، راه‌های انتقال و احتیاطات استاندارد به پرستار کمک می‌کند اقدامات حفاظتی را بر اساس خطر واقعی انتخاب کند.

در این زمینه، رعایت بهداشت دست، استفاده مناسب از تجهیزات حفاظت فردی و مدیریت ایمن وسایل تهاجمی از اصول بنیادی هستند.

نکته مهم آن است که استفاده بیشتر از تجهیزات حفاظتی لزوماً به معنای حفاظت بهتر نیست؛ انتخاب صحیح وسیله، پوشیدن و خارج‌کردن درست آن و رعایت دستورالعمل‌ها اهمیت اساسی دارند.

عفونت‌های مرتبط با مراقبت سلامت و ایمنی بیمار

عفونت‌های بیمارستانی می‌توانند با افزایش مدت بستری، عوارض درمان و مصرف منابع همراه باشند.

پیشگیری از عفونت مرتبط با کاتترهای عروقی، سوند ادراری و اقدامات جراحی به اجرای مجموعه‌ای از اقدامات استاندارد نیاز دارد.

در این حوزه، پرستار نقش مستقیمی در رعایت فرایندهای ایمن، پایش علائم عفونت و بررسی ضرورت ادامه استفاده از وسایل تهاجمی دارد.

این مبحث نشان می‌دهد که کنترل عفونت تنها مسئولیت واحد تخصصی مربوط نیست و بخشی از عملکرد روزانه تمام کارکنان درمانی محسوب می‌شود.

مقاومت ضدمیکروبی و مصرف منطقی دارو

مقاومت ضدمیکروبی از مسائل مهم سلامت عمومی است و درمان برخی عفونت‌ها را دشوارتر می‌کند.

در مراقبت پرستاری، اجرای صحیح دارودرمانی، نمونه‌گیری مناسب، رعایت احتیاطات انتقال و آموزش بیمار می‌توانند در برنامه مدیریت منطقی مصرف آنتی‌بیوتیک مشارکت داشته باشند.

بااین‌حال، انتخاب داروی ضدمیکروبی و مدت درمان باید بر اساس تشخیص، شرایط بیمار و راهنماهای معتبر انجام شود.

برای مطالعه درمان‌های اختصاصی عفونت‌ها، منابع جدید بیماری‌های عفونی مکمل مهمی برای این جلد هستند.

سپسیس و ضرورت شناسایی زودهنگام وخامت

سپسیس از شرایطی است که تشخیص و درمان به‌موقع آن اهمیت زیادی دارد.

یکی از نکات علمی مهم این است که سپسیس صرفاً به معنای ورود میکروب به خون یا وجود تب نیست؛ بلکه با اختلال عملکرد اندام ناشی از پاسخ نامنظم بدن به عفونت تعریف می‌شود.

در ارزیابی بیمار، وضعیت ذهنی، تنفس، گردش خون، حجم ادرار و سایر نشانه‌های اختلال عملکرد اندام اهمیت دارند.

همچنین نباید انتظار داشت تمام بیماران دچار سپسیس علائم کلاسیک یکسانی داشته باشند. سالمندان و بیماران دارای نقص ایمنی ممکن است تظاهرات غیرمعمول داشته باشند.

ارزیابی ABCDE و تفکر اولویت‌محور

رویکرد ABCDE از ابزارهای مهم ارزیابی ساختاریافته بیمار بدحال است.

ارزش اصلی این روش در آن است که توجه تیم درمان را ابتدا به تهدیدهای فوری حیات معطوف می‌کند.

بااین‌حال، این ارزیابی یک فرایند ایستا نیست. پس از انجام اقدامات اولیه، وضعیت بیمار باید مجدداً بررسی شود تا تغییرات جدید شناسایی شوند.

این موضوع به‌ویژه در بیماران دارای ناپایداری تنفسی یا گردش خون اهمیت دارد.

تریاژ اورژانس و ضرورت ارزیابی مجدد

تریاژ بیمار بر اساس فوریت وضعیت بالینی انجام می‌شود و نباید تنها به ترتیب مراجعه وابسته باشد.

یکی از نکات مهم آن است که وضعیت بیمار ممکن است پس از تعیین سطح اولیه تریاژ تغییر کند.

در نتیجه، ارزیابی مجدد و توجه به علائم جدید ضروری است.

تسلط بر اصول تریاژ برای پرستاران اورژانس اهمیت ویژه‌ای دارد، اما کاربرد عملی سامانه‌های تریاژ به آموزش اختصاصی و رعایت پروتکل معتبر نیاز دارد.

ایست قلبی و اهمیت هماهنگی تیمی

در احیای قلبی‌ریوی، کیفیت اقدامات و هماهنگی تیم درمان اهمیت بنیادی دارد.

در محیط بیمارستان، تقسیم روشن وظایف، دسترسی به تجهیزات و ارتباط مؤثر میان اعضای تیم می‌توانند در اجرای فرایند احیا نقش داشته باشند.

پرستار باید با شناسایی سریع بیمار دچار ایست قلبی، فراخوان کمک، اجرای اقدامات در محدوده صلاحیت و ثبت رویدادها آشنا باشد.

برای کاربرد عملی، استفاده از آخرین راهنماهای معتبر احیای قلبی‌ریوی و آموزش مهارتی ضروری است.

شوک و تفسیر وضعیت همودینامیک

شوک ممکن است به دلیل اختلال در حجم خون، عملکرد قلب، توزیع جریان خون یا موانع مکانیکی گردش خون ایجاد شود.

در مراقبت پرستاری، توجه به علائم پرفیوژن بافتی در کنار فشار خون اهمیت دارد.

برای مثال، بیمار ممکن است پیش از افت آشکار فشار خون، دچار افزایش ضربان قلب، تغییر وضعیت ذهنی یا کاهش خون‌رسانی محیطی شود.

شناخت این موضوع مانع از آن می‌شود که ارزیابی بیمار تنها به یک مقدار فشار خون محدود شود.

تروما و پیشگیری از آسیب ثانویه

در بیماران دارای آسیب‌های متعدد، ممکن است مشکلات مختلفی به‌طور هم‌زمان وجود داشته باشند.

در این شرایط، ارزیابی مرحله‌ای، شناسایی خون‌ریزی شدید، توجه به وضعیت تنفس و جلوگیری از تأخیر در اقدامات ضروری اهمیت دارد.

همچنین آسیب‌های مغز و نخاع، خون‌ریزی داخلی و برخی صدمات قفسه سینه ممکن است در ابتدا بدون نشانه‌های کاملاً آشکار همراه باشند.

این مبحث بر اهمیت پایش مستمر و همکاری تیمی در اورژانس تأکید دارد.

حوادث با مصدومان متعدد و تفاوت تریاژ بحران

تریاژ بحران با تریاژ معمول اورژانس یکسان نیست؛ زیرا ممکن است تعداد مصدومان و شدت نیازها از ظرفیت منابع موجود فراتر رود.

در این شرایط، تصمیم‌ها باید بر اساس سامانه‌های استاندارد، ساختار فرماندهی و اصول حرفه‌ای انجام شوند.

یکی از نکات مهم، ضرورت ارزیابی مجدد اولویت‌ها با تغییر وضعیت مصدومان یا منابع در دسترس است.

آموزش این مبحث به پرستاران کمک می‌کند تفاوت میان منطق مراقبت معمول بیمارستانی و پاسخ سازمان‌یافته به بحران را درک کنند.

مدیریت بحران و آمادگی سازمانی

پاسخ مؤثر به بحران تنها در زمان وقوع حادثه شکل نمی‌گیرد. آمادگی پیشین، آموزش نیروها، تعیین مسئولیت‌ها و اجرای مانورهای دوره‌ای نقش مهمی در افزایش ظرفیت پاسخ دارند.

برنامه مدیریت بحران باید به مخاطرات احتمالی منطقه، ظرفیت مرکز درمانی، راه‌های ارتباطی و تداوم خدمات ضروری توجه کند.

این مبحث برای پرستارانی که در مدیریت بیمارستان، اورژانس و برنامه‌های آمادگی در بلایا فعالیت می‌کنند، کاربرد ویژه‌ای دارد.

حوادث دارای مواد خطرناک و حفاظت از کارکنان

در مواجهه با مواد شیمیایی، عوامل زیستی یا سایر آلودگی‌های خطرناک، حفاظت از کارکنان و جلوگیری از انتقال آلودگی به محیط درمان اهمیت اساسی دارد.

در چنین حوادثی، ورود بدون حفاظت مناسب به منطقه آلوده می‌تواند تعداد آسیب‌دیدگان را افزایش دهد.

بنابراین استفاده از تجهیزات متناسب، رعایت مناطق عملیاتی و اجرای رفع آلودگی بر اساس دستورالعمل تخصصی ضروری است.

بلایای عفونی و اهمیت سلامت عمومی

بحران‌های ناشی از شیوع بیماری‌های عفونی ممکن است علاوه بر ایجاد بیماران متعدد، بر نیروی انسانی، تجهیزات، زنجیره تأمین و اعتماد عمومی تأثیر بگذارند.

در این شرایط، پرستاران علاوه بر مراقبت مستقیم، در آموزش سلامت، اجرای اقدامات پیشگیری، شناسایی افراد در معرض خطر و حمایت از تداوم خدمات نقش دارند.

این موضوع جایگاه پرستاری را در پیوند میان مراقبت بیمارستانی و سلامت جامعه روشن می‌کند.

ملاحظات اخلاقی در شرایط کمبود منابع

بحران‌های گسترده ممکن است با محدودیت تخت، تجهیزات یا نیروی انسانی همراه شوند.

در چنین شرایطی، تصمیم‌گیری درباره تخصیص منابع باید بر اساس سیاست‌های مصوب، معیارهای شفاف، اصول اخلاق حرفه‌ای و ساختارهای مسئول انجام شود.

پرستار باید از حقوق بیماران، ضرورت مستندسازی و اهمیت جلوگیری از تبعیض آگاه باشد.

تصمیم‌های دشوار تخصیص منابع نباید بدون چارچوب سازمانی و حرفه‌ای بر عهده یک فرد قرار گیرند.

سلامت روان بیماران و کارکنان پس از بحران

حوادث شدید ممکن است با استرس، سوگ، اضطراب و فرسودگی در بیماران، خانواده‌ها و کارکنان همراه باشند.

حمایت روانی، مدیریت خستگی و دسترسی به خدمات مناسب می‌توانند در بازیابی عملکرد و استمرار مراقبت مؤثر باشند.

در این زمینه، حمایت سازمانی اهمیت دارد و نباید مسئولیت مدیریت پیامدهای روانی بحران صرفاً به توان فردی کارکنان واگذار شود.

مقایسه با منابع تخصصی اورژانس و مدیریت بحران

برونر و سودارث یک مرجع جامع پرستاری داخلی و جراحی است و بیماری‌های عفونی، اورژانس و بحران را در قالب اصول مراقبت بالینی و سلامت عمومی بررسی می‌کند.

در مقابل، منابع تخصصی پرستاری اورژانس معمولاً جزئیات بیشتری درباره تریاژ، احیا، مراقبت تروما و مدیریت تجهیزات ارائه می‌دهند. منابع تخصصی مدیریت بحران نیز به برنامه‌ریزی عملیاتی، فرماندهی حادثه، لجستیک و پاسخ بین‌سازمانی با عمق بیشتری می‌پردازند.

بنابراین جلد شانزدهم برای آموزش دانشگاهی و شناخت مبانی مناسب است، اما جایگزین آموزش عملی، مانورهای بحران و دوره‌های تخصصی مهارت‌های اورژانسی نیست.

نقاط قوت کتاب

از مهم‌ترین نقاط قوت این جلد می‌توان به پوشش سه حوزه مرتبط، توجه به پیشگیری از انتقال عفونت، تبیین اصول مراقبت فوری و معرفی مسئولیت‌های پرستاری در بحران اشاره کرد.

ساختار سه‌فصلی آن به دانشجو کمک می‌کند رابطه میان ارزیابی بالینی، ایمنی بیمار، سلامت کارکنان و پاسخ نظام سلامت را درک کند.

همچنین قرارگرفتن این بخش در پایان مجموعه، امکان مرور و به‌کارگیری مفاهیم مجلدات قبلی، از جمله شوک، مراقبت تنفسی، قلبی‌عروقی و آسیب‌های عصبی را در شرایط اورژانسی فراهم می‌کند.

محدودیت‌ها و ضرورت به‌روزرسانی

یکی از مهم‌ترین محدودیت‌های این جلد، سرعت تغییر دستورالعمل‌های بیماری‌های عفونی، کنترل عفونت، احیا و مدیریت بحران است.

از زمان انتشار ویرایش ۲۰۲۲، بعضی راهنماهای مربوط به عفونت‌ها، مقاومت ضدمیکروبی، احیای قلبی‌ریوی و آمادگی در شرایط اضطراری به‌روزرسانی شده‌اند.

بنابراین برای کاربرد بالینی، اطلاعات کتاب باید با دستورالعمل‌های معتبر جاری و پروتکل‌های مرکز درمانی تطبیق داده شوند.

همچنین اقدامات پیشرفته احیا، مدیریت تروما، رفع آلودگی و تریاژ بحران مستلزم آموزش عملی و احراز صلاحیت حرفه‌ای هستند.

جمع‌بندی و ارزیابی نهایی

کتاب پرستاری داخلی جراحی برونر و سودارث ۲۰۲۲؛ عفونی، اورژانس و بحران، جلد شانزدهم منبعی دانشگاهی برای شناخت اصول مراقبت از بیماران عفونی، مدیریت فوریت‌های پزشکی و مسئولیت‌های پرستاری در حوادث گسترده و بلایا است.

پوشش پیشگیری و کنترل عفونت، ارزیابی اورژانسی، تریاژ، مراقبت از بیماران بدحال و مدیریت بحران، چارچوبی منظم برای مطالعه این حوزه فراهم می‌کند.

این جلد برای دانشجویان پرستاری، پرستاران اورژانس و مراقبت‌های ویژه، کارکنان واحدهای کنترل عفونت و افراد فعال در برنامه‌های آمادگی و پاسخ به بلایا، منبع آموزشی مناسبی محسوب می‌شود.